"Şerbet" Neden "Sorbet" Oldu?

 "Şerbet" Neden "Sorbet" Oldu?

Türk aşçı haberleri olarak mutfak tarihimiz hakkında yazılan makale ve köşe yazılarını özelikle takip ediyoruz ve kaynak belirterek aşçılık camiası ile paylaşmaya çalışıyoruz. Bu yazılardan bir tanesi de gastronomi araştırmalarında osmanlı şerbetlerinin dünyada neden orijinal ismi olan şerbet olarak değil de "Sorbet" olarak anılması...

Şimdi  "Şerbet" Neden "Sorbet" Oldu sorusuna cevap olarak...

Haydi diyelimki yabancı restoranlarda  "Sorbet" olarak servis edilmesini anladık ta Türk mutfağı konseptindeki Türk mutfağı restoranlarında "Sorbet"  diye menüde yazmasını ve "Sorbet"  diye servis edilmesini açıkçası anlamış değiliz... Bu konuda dunya.com haber sitesinde sN. Gökhan TURHAN' ın kaleme aldığı yazıyı kaynak olarak kabul ediyoruz ve takipçilerimize okunması tavsiyesinde bulunuyoruz... 

Anadolu’da ‘şerbet’, dünyada ‘sorbet’

Gökhan TURHAN

Almanlar Scherbett, İngilizler Sorbet-Sherbet, İtalyanlar Sorbetto, Fransızlar Sorbet (okunuşu sorbe) olarak tarif ediyor; Türk mutfağının en leziz içeceğini. Her ne kadar Arapça’daki Shariba yani “içmek” anlamından kültürümüze yerleşse de, Asya’nın bu popüler içeceğinin hikayesi Hindistan-İran ve Orta Doğu’yu kapsayan bir coğrafyada başlıyor.

Fars dilinde 12’nci yüzyılda kaleme alınan Zakhireye Khwarazmshahi adlı tıp kitabında ilk kez karşımıza çıkan şerbet, Yusuf Has Hacib’in Kutadgu Bilig’inde, Kaşgarlı Mahmut’un Divan-ü Lügat-it Türk’ünde, İbn-Sina’ın El-Kanun’da ve Mevlana’nın Mesnevisi’nde yer bulmuş kendine. 

En uç noktası ise Hindistan’daki Babür İmparatorluğu. Babür Şah döneminde halkına şerbeti önerip, buz için Himalaya Dağları’na gönderdiği de oluyormuş. Osmanlı İmparatorluğu ile yükseliş devrini yaşayan şerbet, sadece bir içecek olarak değil, içinde bulunan meyve, baharat ve otlar nedeniyle bir şifa yuvasıydı.

Doğumda da düğünde de o ikram edilir...

Doğumdan sonra yapılan ziyaretlerde hemen şerbet kaynatılır ve misafirlere ikram edilirdi. Ve ona Loğusa Şerbeti olarak isim verildi. Nişanlar, sözler, düğünler olduğunda da şerbet yine en özel yerini adı. 

Genellikle meyve, çiçek özleri ve otlardan yapılan serinletici ve sağlıklı bir içecek olarak bilinen şerbet, Osmanlı mutfağında iki farklı şekilde elde ediliyordu. Bunlardan ilki meyvenin suyunun sıkılması ve buna şeker eklenmesiydi. İkinci yöntem ise meyvenin şırasının şekerle kaynatılması ve soğumaya bırakılması olarak tarif edilirdi.

İlk yemek kitabında sayısız çeşidi var...

Osmanlı topraklarına Saray mutfağında yer alan helvahane ile giren şerbetler; demirhindi, sirkencübin, meyan kökü, gelincik, nar, gül, menekşe, limon, vişne, kızılcık, bal ve koruk olarak bilinirdi. 1573 yılında sarayın helvahanesinde 851 okka (yaklaşık 1 ton) gülden ve 52 bin 300 adet nilüfer çiçeğinden şerbet üretildiği ve bu şerbetlerin sarayın gözde şerbetleri arasında yer aldığı biliniyor.

Özellikle Topkapı olmak üzere bütün saraylarda önemli bir içecek olan şerbetin yapımı için 1700’lü yıllarda Galatasaray’da bir şerbetçi başının amirlik ettiği 6 kişilik bir şerbetçi kadrosunun yer aldığı tarihi kaynaklara geçti. 

İlk basılı Türk yemek kitabı olan ve dönemin ilk tıp fakültesi olan Mekteb-i Tıbbiye-i Adliye-i Şahane’nin hocalarından Mehmet Kamil’in 1844 yılında kaleme aldığı “Melceü’t-Tabbahin” adlı eserde vişne, menekşe, sirke, badem, limon, çilek, demirhindi ve gül ile yapılan şurup ve şerbet tarifleri günümüze kadar çeşitliliğin hala yaşanmasına da vesile oldu. Bir de onu koruyan kanunlarla tabii.

Kanunname’de denetimlerin ne kadar sıkı ve özel olduğu şu ifadelerle yer aldı: “Şerbetçiler sürekli gözlenecek, şerbetler misk ve gül kokulu olacak, içerisinde kar ya da buz konulacak, şerbet tasları her zaman temiz olacak.”

Amerikan gazeteleriyle tanındı....

Her ne kadar dünyanın en leziz içeceklerinden birine sahip olsak da, şerbet bizim yalnız bıraktığımız bir içecek ne yazık ki. Dünya şerbeti değil, Sorbet’yi tanıyor nedense. 1902 tarihli American Kitchen Magazine’de yer alarak ABD’de popüler olan şerbet değil, Sorbet oldu. Bizler de, bizlere ait bu tatlı lezzeti, restoranlarda, kafelerde şerbet olarak değil, “sorbet” olarak sipariş ediyoruz.

Osmanlı Dönemi'nde Türk Mutfağı En Mükemmel Haline Ulaştı...

 Osmanlı Dönemi'nde Türk Mutfağı En Mükemmel Haline Ulaştı...

Türk aşçı haberleri olarak önceliklerimizden biri de Türk mutfağı ve osmanlı mutfağı hakkında kaynak olabilecek makale ve akademik araştırmaları takip etmek. Son dönem gastronomi araştırmalarında osmanlı saray mutfağı hakkında bilinmeyenlerin gün üzüne çıkması da ayrı bir sevindirici gelişme...

Zengin Mutfak tarihimiz hakkında özellikle açıklamalarını takip ettiğimiz Sn. Doç. Dr. Özge Samancı 'nın Özyeğin üniversitesi web sitesindeki röportajı ciddi bir bir kaynak olarak değerlendirip mutfak sanatları ve gastronomi de aşçılık camiası ile paylaşmak istedik... Merak edilen konulardan biri de  Osmanlı Dönemi'nde Türk Mutfağının özellikleri...

"Türk Mutfağı Doğası İtibarıyla Sürdürülebilir"

Doç. Dr. Özge Samancı

İştah Açıcı Sofraları, Birbirinden Kıymetli Reçeteleri Ve Zamanlar Üstü Kimliğiyle Türk Mutfak Kültürünün Satır Başlarını Özyeğin Üniversitesi Gastronomi Ve Mutfak Sanatları Bölüm Başkanı Doç Dr. Özge Samancı İle Konuştuk. Samancı, Türk Mutfak Kültürünün Gelişim Sürecinden Saray Ve Konaklarda Kurulan Yemek Sofralarına Kadar Dünyaya Tanıtacağımız Medeniyetimizin Nadide Örnekleri...

Türk mutfak kültürünün zengin oluşunda tarih boyunca bu coğrafyada kurulan devletlerin katkısının olduğunu söyleyebiliriz miyiz?

Türk mutfak kültürünün zenginliği; tarihsel süreç içinde oluşmasından, farklı kültürlerle etkileşiminden ve zengin coğrafi şartlardan geliyor. Öncelikle Mezopotamya'yı da içine alan Anadolu mirası; Hititlerden Urartulara, Helen uygarlığından Roma'ya yaşadığımız coğrafyada izler bıraktı. Buğdayın anavatanı Anadolu'dur. Yazılı belgelere göre 200 çeşidin üzerinde hazırlanan ekmek, Hititler'de (M.Ö. 1750) hem en önemli tüketim maddesi hem de ritüellere eşlik eden kutsal yiyecek oldu. Antik Yunan ve Roma mirasında da buğday, zeytin ve üzüm önemli olmaya devam etti. 

1 Vinci yüzyıldan itibaren Anadolu'ya yerleşmeye başlayan Orta Asya'dan gelen Türkler, yemek alışkanlıklarını ve tercih ettikleri lezzet paletini Küçük Asya'ya taşıdı. Göçebe/yarı-göçebe yaşam tarzının sonucunda ortaya çıkan yufka, kurut, pastırma, sucuk gibi taşınabilir gıdalar; küçükbaş hayvan eti tüketimi ve tercihi, sade kebaplar, sakatat tüketimi, yoğurt, ayran ve mantı, tutmaç aşı, kömbe gibi hamur işleri Orta Asya Türk kültürünün doğrudan uzantıları arasında yer alıyor.

"Osmanlı Dönemi'nde Mutfak, En Mükemmel Haline Ulaştı" •

Bu etkileşimler hakkında somut örnekler verebilir misiniz?

Yalnız başkent İstanbul'da değil, Anadolu'nun birçok bölgesinde var olan Bizans mutfak mirası, Osmanlı döneminde Hıristiyan cemaat arasında bazı özellikleriyle yaşamaya devam etti. Kurutulmuş, tuzlanmış balıklar, mumlu balık yumurtası, Paskalya çöreği, balık ve deniz ürünleri ile hazırlanan pilakiler, etsiz yağsız hazırlanan fava gibi yiyecekler, Bizans mirasını yansıtıyor. Anadolu Selçuklu mutfağı, Orta Asya Türklerinin mutfağı... 

Ayrıca Orta Çağ döneminde İslam dünyasının yıldızı Abbasi geleneğinden de izler taşıyor. Orta Asya geleneğindeki yufka ve hamur temelli yemekler, yoğurt, şiş kebap, sakatat gibi yemeklere Arap-Fars geleneğinden şerbetler, pilav, helva veya tel kadayıf gibi tatlılar, baharatlı, meyveli et ve tavuk yahnileri de giriyor. Bu lezzetlerin OsmanlI döneminde harmanlandığı, çoğaldığı ve zenginleştiği dikkat çekiyor.

15 ve 16'ncı yüzyılda Osmanlı saray mutfağı geleneği incelendiğinde dane (pilav), helva, mantı, pide, börek, köfte, kebap, kadayıf, meyveli yahni, dolma, balık yemekleri, şerbet ve reçel gibi lezzetlerin hepsinin bulunduğu görülüyor.

19'uncu yüzyıla gelindiğinde ise Osmanlı sofrası daha da zenginleşiyor. Hıristiyan cemaatin oruç dönemleri için geliştirdikleri zeytinyağlılar, balık ve deniz ürünlerinin kullanıldığı salata, turşu, pilaki ve tarama gibi lezzetler ve yüzyıl sonunda etkisi daha belirgin olan alafranga yiyecekler şarlot tatlısı, puding, pasta, sos, kotletpane, omlet, biftek gibi yemekler sofrada yer almaya başlıyor.

Osmanlı dönemi, mutfağın mükemmel bir hale ulaştığı dönem olarak öne çıkıyor. Türk mutfak kültürü açısından Osmanlı sarayı ve başkent İstanbul öncüdür. Merkezden taşraya imparatorluğun dört bir yanına yayılan ortak bir gastronomi mirasının ortaya çıktığı gözlemleniyor.

Türk mutfağıyla özdeşleşen bir ürün ve yemek var mıdır?

Eğer benim açımdan soruyorsanız elbette bir değil, birden fazla ürün veya yemek var. Yoğurt en başta sayılabilir. Sonrasında Türk kahvesi... Yemek olarak ise baklava ve lokum, sonra kebaplar, dolma ve sarmalar, köfteler, zeytinyağlı sebze yemekleri ve börekler benim açımdan Türk mutfağıyla özdeşleşmesi gereken ürünler arasında yer alıyor.

Bitki Bazlı Ve Vegan Beslenme Açısından Sonsuz Seçenekler Sunuluyor

Türk mutfak kültürünü, sağlıklı beslenme açısından değerlendirdiğimizde neler söylemek istersiniz?

Türkiye coğrafyasında çok zengin ve farklı yemek teknikleri var. Kültürümüz; sağlıklı beslenme yolunda bize pek çok seçenek sunuyor. Yenilebilir tüm otlar sadece Ege'de değil, örneğin Karadeniz'de de tüketiliyor. Zeytinyağı, susam yağı veya tahin; nar ekşisi, sumak ekşisi, erik ekşisi ve üzüm sirkelerimizin her biri şifa kaynağı. Susam, çörekotu, kimyon, sumak gibi baharatlarımız da öyle... 

Gündelik hayatta evlerdeki yüksek sebze ve baklagil tüketimi, etli ya da etsiz sebze yemeklerimiz: zeytinyağlılar, musakkalar, kalye ve dolmalar... Bu yemekler sağlıklı yiyeceklerdir. Ayrıca Türk mutfağı, bitki bazlı beslenme modeli veya vegan beslenme modelini izlemek isteyenler için derya deniz seçenekler sunuyor. Sakatat yemekleri, deniz ve balık ürünleri yine sağlıklı beslenme açısından son derece önemli. •         

Osmanlı döneminde saray ve sıradan vatandaşın mutfak kültürleri ve zevkleri farklı mıydı?

Tüm imparatorlukta ortak yemek pişirme teknikleri ve yemek çeşitleri mevcuttu. Ancak merkez, taşra-saray ve halk arasında tabii ki nitelik ve en çok da nicelik yönünden farklılıklar bulunuyordu. Örneğin; un veya nişastayla yapılan helva, tüm imparatorluk coğrafyasında bilinen ve yapılan bir tatlı. Ancak sarayda ustaların 20-25 çeşidini geliştirdikleri görülüyor. Koyun ve kuzu eti, en makbul et... 

Sarayda ve sarayın uzantısı olarak kabul edilebilecek olan Osmanlı seçkinlerinin konaklarında her öğünde tüketilirken, mütevazı bir sofrada daha az tüketilirdi. Doğudan gelen baharat ve şeker lükstü. Sarayda baharat hem yemeklerde hem de macun yapımında bolca kullanılırken, halk için pahalı malzemelerdi. Sarayda aşçıların temel yemek çeşitlerini geliştirip rafine hale getirdikleri dikkat çekiyor. •         

Saraylarda ve paşa konaklarında pişen yemekler ve hazırlanan sofralar hakkında neler söylemek istersiniz?

Osmanlı saray ve konaklarında sabah 10.00-11.00 ve akşam gün batmadan 16.30-18.30 olmak üzere günde iki kez sofra kurulurdu. Her iki öğünde de sıcak yemek yenirdi. Çorba, pirinç pilavı, kebap veya köfte türü bir et yemeği, börek veya başka bir hamur işi ve tatlı hoşafla birlikte muhakkak olurdu. Bu menüde bazen sebze veya meyve dolmaları da bulunurdu. 

Bayram veya düğünlerde ikram edilen yemekler ise sayıca çok fazla ve çeşit olarak da çok göz alıcıydı. Örneğin, 1648-1649 yıllarında divan toplantılarından sonra vezirlere ve divan üyelerine verilen yemekler altı çeşitten (pilav, çorba, börek, dolma, tatlı ve kebap) oluşurken; divan katip ve hizmetkarlarına (ehl-i divan) sunulan yemek sadece iki adetti. Vezirlere kebap, dolma ve baklava gibi tatlılar sunulurken ehl-i divana sadece pilav veya lapa ile çorba veriliyordu. 

Aynı yıl Erdel Elçisi için verilen divan ziyafetlerinde ise 18, 19 yemek verildiğini biliyoruz. 1660'da sarayda verilen Kurban Bayramı ziyafeti için ise pilavlar, dolmalar, çorbalar, çeşit çeşit kebaplar ve tatlılardan oluşan tam 68 kalemden oluşan çok zengin bir ziyafet hazırlandığını kaynaklar zikrediyor. •

19'uncu yüzyıl ve sonrasında mutfak kültüründe neler değişmeye başladı?

17'nci yüzyıldan 19'uncu yüzyıl sonlanna doğru, saray ve konak mutfaklarında pişirilen yemekler çeşit olarak değişmese de yeni malzemelerle lezzet farklılaştı. 1860 sonrası domates, kırmızı ve yeşil biber, kabak, fasulye ve patates mutfağa girmişti. 19'uncu yüzyılda balık ve deniz ürünleri tüketimi hem İstanbul konaklarında hem de sarayda arttı. Boğaz'ın bereketi balık, çorbada, pilavda, kebapta, dolmada, salatada ve sofralarda daha çok yer aldı. Zeytinyağlı sebzeler saray ziyafetlerinde sunuldu. 19'uncu yüzyıl, seçkin İstanbul mutfak kültürünün Avrupa mutfağı ile etkileşime girdiği bir dönem... 

Yüzyılın ikinci yarısından itibaren Osmanlı saray ve çevresinde yavaş yavaş tanınmaya başlanan Avrupai usulde masada, çatal ve bıçak eşliğinde yemek yeme şekli ve bununla birlikte Avrupa porselen ve sofra takımlarının tercih edilmeye başlanması, imparatorluğun modernleşme sürecinde kültürel alanlarda da Batı'dan etkilenmeye başlamasına işaret ediyor. 'Alafranga' yani Avrupai usulde yemek yemek; Sultan II. Mahmut (1808-1839) döneminde tanınmaya başlandı. Sofra adabının tam anlamıyla seçkin çevrelerde modernleşmesi 20'nci yüzyıla kadar devam etti. •

Atıksız yemek pişirme konusu da son dönemlerde hayli gündeme geldi. Bu konuda Türk mutfak kültürü neler söylüyor?

İsraf ve doğaya karşı duyarsız davranışlarımız, modern hayatın bir sonucudur. Modern öncesi toplumlarda israf olamaz, tütim sınırlıdır. Eşyalar az ve kıymetlidir. Gıda da eşyalar gibi az ve kıymetidir. Osmanlı sofrasında elbette atık yoktur. Hayvanın her tarafı tüketilir, ekmek ziyan edilmez ve kutsaldır. Kuru ekmekle tirit, papara yapılır. Meyve kabukları sirke yapımında kullanılır veya tükenmez adlı şerbete dönüştürülür. Türk mutfağı doğası itibarıyla da sürdürülebilirdir.

Nasıl Bir İletişim Ve Pazarlama Stratejisiyle İlerlenmeli?

Doç. Dr. Özge Samancı; Türk Mutfak Kültürünü Global Arenada Tanıtabilmek Açısından 5 Stratejiye Yatırım Yapılması Gerektiğini Söylüyor:

Öncelikle Türk mutfak kültürünü tüm boyutlarıyla anlayabilmeliyiz. Bunun için araştırma yapmak, literatür oluşturmak ve yayın yapmak gerekiyor. Böylelikle birinci planda bir koruma gerçekleştiririz. Bu uzun soluklu devam edecek bir yoldur. Hemen sonuca yönelik azla yetinen değil detaylara inen, eski kaynakları tarayan, çok disiplinli bakış açısıyla yapılacak işlerdir.

İkinci olarak bu zenginliğin içinden uluslararası platformda öne çıkarılacak, tanıtılacak ürünler, yemekler, gelenekler öne çıkartılmalı ve pazarlama stratejileri planlanarak uygulanmalı. Özellikle Türkiye'de yetişen bitkilerden üretilen özgün ürünler, (örneğin tahin, nar ekşisi, sumak veya pekmez gibi) yurt dışında pazarlanmak üzere seçilebilir.

Turizm faaliyetlerinin yoğun olduğu bölgelerde otellerde ve dışarıda yabancı misafirlere Türk mutfağını anlatan menüler sunulmalı. Uluslararası turizm ve gastronomi fuarlarında Türk mutfağı özgün ve doğru örneklerle tanıtılmalı.

Nicelik değil, niteliğe önem verilerek ustalık gerektiren yemeklerin arkasında yatan sanat anlatılmalı. İçerik anlamından zengin ve doğru bilgiler sunum ve seminerlerle anlatılmalıdır. Halihazırda yurt dışında açılan Türk restoranlarına verilen destek devam etmelidir. Bu alanda çözüm için sektör, akademi ve devlet (yerel veya genel) verimli sonuç almak için bir arada çalışmalıdır.

Eğitim kurumlan, en başta gastronomi ve mutfak sanatları lisans bölümlerimiz, Türk mutfağının uygulamada sürekliliğini sağlayacak ve yenileşmesine imkan sağlayacak kurumlardır. 

Türk Mutfak Kültüründe Şerbetler

 "Şef Hüseyin Bölük" Türk Mutfak Kültüründe Şerbetler

Tarihi kaynaklar ışığında şerbet kültürümüzle ilgili bilgileri, şerbet tariflerine geçmeden önce sizlerle paylaşmak istiyorum. 

Şerbetler; serinletici, susuzluğu giderici, yemek yerken de içildiği gibi çeşitli hasta-lıklarda ve geçiş dönemlerinde de en yaygın olarak içilen bir içki grubudur. Şerbet sadece bir içecek değil aynı zamanda da sosyolojik bir olgudur.

Şerbetler içeriği, yapılış şekli ve tüketiliş yerlerindeki farklılıklarına bakıldığında sosyolojik bir kültürdür tabirini kullanmak hiç de yanlış olmasa gerek. Osmanlı döneminde Türkler yemeklerin yanında soğuk olarak içtikleri her şeye soğukluk derlerdi. 

Yemek dışında kışın sıcak olarak en çok tarçın şerbeti, yazın koruk ve şerbeti içilir; nar şerbeti ikram etmek ise kibarlık sayılırdı. Selçuklularda ve Türk Mutfak Kültüründe Şerbetler 13. yüzyılda misafirlere ikram edilen en seçkin besinler arasında bal gelirdi. Bal ve şeker şerbeti en yaygın olarak içilen içecekler arasındaydı.

Selçuklu ve Anadolu Beylikleri döneminde yazılan Selçuknameler'de törenler ile verilen bilgilere göre; törenlerde pilavlar, boraniler, yahniler, kebaplar, helise bunların yanında şerbetler, çorbalar, tutmaç, tirit, bulamaç, ekmek ve sebze yemek-leri tatlılardan helva ve kadayıfın ikram edildiği yazmaktadır.

Selçukname' de mis kokulu ve ıtırlı şerbetlerden ayrıca bahsedilmektedir ki, meyvelerden; sütten yapılan şerbetlere kokular da ilave olunduğu düşüncesi oluşmaktadır. 

Osmanlıda altın çağın' yaşayan şerbetin Türkler tarafından yaratıldığı ve 11. Yüz yılda da bile meyve sularından hazırlanıp günün her saati içilen geleneksel bir içecek olarak ortaya çıktığı bilinmektedir. 

Özellikle Osmanlı imparatorluğu döneminde şerbetler batı medeniyetlerine kadar ulaşmıştır. Şerbet, Osmanlıda günlük Yaşantıyı, geleneksel davranış kalıplarını etkileyen; halk sofralarında da eksik olmayan, çeşit çeşit yapılan, her evde, her zaman ansızın gelen misafire sunulması gereken n önem leziz ikramlardan biriydi.

Şerbetler günün her saatinde serinletici olarak içilebileceği ve ikram edilebilecekleri gibi yemeklerle de ikram edilebilirlerdi. 

Eskiden saray, konak ve köşk sofralarında çeşitli şerbetler özel ibrikler içinde bulunur ve yemekte su yerine şerbet içilirdi. Kahve ve çay pek yaygın olmadığından gelen konuklara şerbet ikram edilirdi. 

Evliya Çelebi mutfak tarihimizdeki eserlerinde şerbetlerin içerisine misk, amber, gülsuyu ve menekşe eklendiğinden, bazen de birbirine uygun meyveler ile şerbetlerin zenginleştirilmesinin mümkün olduğundan bahsetmektedir.

Şerbetler Osmanlı toplumunda, çeşitli şekillerde üretilen en önemli içeceklerden birisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Şerbetçiler ve şerbetçi dükkanları iaşe düzeninde önemli işlevler görmekteydi. Evliya Çelebi'ye göre başkentte 300 şerbetçi dükkanı olup bu dükkanlarda 500 kişi istihdam etmekteydi.

Sultan 4. Mehmed'in annesi Hatice Sultan, Yeni Camide teravih namazlarından sonra, cami de yer alan üç kapıda birden Atina balından yapılmış şerbet dağıttırmakta, hatta kimi çeşmelerden su yerine bazen şerbet akıtarak halka ihsanda bulunmak-taydı. 

Tarihi Osmanlı Saray mutfağında şerbet, ziyafet sofralarının gözde içeceği olmasının ötesinde daha büyük anlama sahipti. Örneğin Kanuni Sultan Süleyman sıcak bir yaz günü Yeni-çeri ortalarını ziyaret ederken, susamış. Ona bir kap içinde soğuk şerbet ikram etmişler. Kanuni "Sarayımda böyle şerbet içmedim!" demiş, boşalan tası altınla doldurtup, geri göndermiş. 

Bunun bir nevi uzlaşma işareti sayıldığı bilinir. Bu olaydan sonra padişahların yolları yeniçeri ocağına her düştüğünde durup bir bardak şerbet içmeleri gelenek haline gelmiş. Savaşlarda bile cepheden bu taslar saraya gönderilir ve altınla dolu olarak geri gelmeleri beklenirmiş. 

Bu gelenek hazinede yeterli altın olmadığı dönemlerde saray mutfağındaki altın tabaklar eritilip, bunlarla sikke bastırılarak devam ettirilmiş. Saray misafirlerinin sunumuna büyük özen gösterilen şerbeti içmesi de bir ağırlama geleneği idi. Şerbetin özü kristal sürahilerde saklanır, ibriklerle masaya getirilir, konuklara özel taslarda sunulurdu. 

Saray mutfağında güzel kokulu her türlü çiçek ve bitkiden şerbet yapılır, lezzetin yanında şifa niyetine de içilirdi. Osmanlı padişahlarının çocukları olunca, ziyarete gelenlere şerbet dağıtılırmış. 

Özellikle doğumun üçüncü günü sadrazama şerbet gönderme geleneği varmış. Çeşitli malzemelerden yapılan şerbetler, altın, gümüş ve billur gibi değerli kaplara konulur ve yeni doğan bebeği ziyarete gelenlere, cariyeler tarafından ikram edilirmiş. 

Loğusa şerbeti, anne sütünün bol ve bereketli olması, bebeğin bebeklik dönemini sıkıntısız ağız tatlılığı ile geçirmesi için simgesel olarak dağıtılırdı. Loğusa şerbeti sarayda mutlaka Helvahanede hazırlanırdı. 

İlk zamanlarda toz şeker-den bir şurup hazırlanır, içerisine çeşitli baharat konurdu. Bu baharatların tadı keyif-den yönünün de olduğu bilinmekle beraber esas işlevin (özellikle karanfil ve tarçın) idrar söktürmek, idrar yollarının temizlenmesi ve ödem atılması için olduğu bilinmektedir.

Topkapı Sarayına sonradan eklenen "Helvahane" ile Osmanlı mutfağı adeta bir tatlı, şurup ve şerbet laboratuvarı halini aldı. Sarayın en gözde osmanlı şerbetleri gül, zambak, menekşe, fulya, yasemin, muhabbet, iğde ve nilüfer çiçeklerinden yapılmaktaydı. 

Özellikle tatlı suda yetişen ve çok kısıtlı miktarda bulunan nilüfer çiçeğinden yapılan şerbet aynı zamanda akıllara durgunluk verecek bir reçeteydi. Yemek dışında kışın tarçın şerbeti sıcak olarak verilir, yazın koruk ve bal şerbeti sunulurdu. 

Nar şerbeti ikram' kibarlıktan addedilirdi. Balla ve sirkeyle yapılan sirkencübin şerbeti hem susuzluğu giderir, hem de hastalıklara şifa olurdu.

Şerbetin batı medeniyetlerine kadar ulaşması Osmanlı imparatorluğu döneminde olmuştur.' Saraya davet edilen el ilik görevlilerine ayrılan istihkak arasında şeker ve şerbetler mutlaka bulunmaktaydı. Bir Fransız heyetinde yer alan seyyah Philippe Du Fresne-Canaye, 1573 yılında sarayda divan odasındayken porselen kaplarda içtiği şerbetten bir hayli memnun kaldığını belirtiyordu.

Türk mutfağına ilişkin yabancı gözlemcilerin yazdıklarına göre Fatih döneminde sarayda elçilere verilen ziyafetlerde, et ve etli yemekler başta olmak üzere pilav, farklı sebze yemekleri, tatlılar ve içecek olarak tatlı şerbetler ikram edilmiştir.' Yine bir başka kaynağa göre 16. yüzyılda İstanbul'a gelen İspanyol bir gezgin olan Sanz Manuel Serrano, görevli olarak geldiği Sinan Paşa'nın konağında yaşadıklarını aktarırken, "Sinan Paşa'nın konağında birkaç çeşit şerbet vardır. 

Kiraz, kayısı ve erik gibi meyveleri kaynatıp şeker veya bal katarlar. Bozulmasın diye hergün yenisini kayna-tırlar. Misafirleri şerbet içirmeden bırakmazlar." ifadelerini kullanmıştır. 

Fransız Ubucini'ye göre: 

"Pilavdan sonra misafirler önlerinde duran porselen kapların kapağını kaldırdılar, taslara şerbet doldurmuşlardı. Şerbet, Türkiye'de caiz görülen tek içkidir. Su ve balla yapılır, bunun içine çeşitli rahneler portakal, limon, menekşe, gül ıhlamur vs. koyarlar. Bizimkisi mis k dendi ve çok keskin bir kokusu vardı.

On sekizinci yüzyıl Türkiye'sinden bahseden M d'Ohson şerbete dair: "Hali vakti yerinde olanlar şerbet denen tatlı bir içeceği tercih ederler. Şerbetin orta halliler için basit, zenginler için teferruatlı çeşitleri vardır. Birinci durumda sadece balveya şeker kullanılır. Diğerinde ise limon yahut portakal suyu, ağaçkavunu, menekşe, gül, safran, ıhlamur suyu vs. katılır" şeklinde değerlendirmeleri mevcuttur. 

İngiliz Büyükelçi Sir Edward Burton'ın Kraliçe Elizabeth'e gönderdiği raporunda, başkent İstanbul da şerefine verilen ilk ziyafette "Yaklaşık yüz çeşit yemek saydığını, gül şerbetinin nefis lezzetini, yemek bitince ellerini buhur suyu denilen içinde ödağacı, misk, sandal ağacı ve çiçek suyu bulunan çok güzel kokulu bir suyla yıkadıkları" gibi ifadelere yer verdiği görülmektedir.' Şerbetin bizim kültürümüzdeki yaygınlığını anlamak için hâlâ geçerli olan ve bili-nen bazı deyimlere göz atmak yeterlidir. 

"Şerbet gibi" lâtif havayı tarif eder, 

Ölene şairane şekilde "ecel şerbeti" içerir, 

Kan kusan mağrur kişiye "kızılcık şerbeti içmiştim" dedirtir, 

Dalkavuğa "nabza göre şerbet" verdirir, 

Bunun dışında inanç ve âdetlerle ilgili, törelere de dahil olmaktadır.' 

Tabii bir de kitabımızın ismini aldığı "Şerbetli" tabiri var. 

Yani şanslı, işi rast giden... 

Günümüzde Anadolu'da doğumlardan sonra şerbet ikram edilmesi de bir gelenek Konya'da söz kesme, "sıcak şerbet", "âmin deme" gibi isimlerle bilinen bir etkinliktir. 

Gelin ve damadın yakınları bir araya gelir ve söz yüzüğü dualarla takılır ardından ise misafirlere tarçınlı sıcak şerbet ikram edilir.' 

Aşçı Yahya Baba Tablosu Nerede Sergilenecek?

 Aşçı Yahya Baba Tablosu Nerede Sergilenecek?

Aşçı Yahya Baba Kimdir?

Edirne (d.? / ö.?)

Aşçı Yahya Baba Edirne velilerindendir. Doğum ve vefat tarihleri belli değildir. Hayatı hakkında kaynaklarda bilgi yoktur. On beşinci asırda yaşamıştır. Tunca kenarında, Sultan külliyesinde aşçılık mesleğinde aşçıbaşılık yapardı.

Pişirdiği güzel yemekleri yiyip, Yüce Allah'a şükreder "devma-ı devlet, nasib-i cennet" diye dua ederdi. Yemekten sonra sohbet ettiği zaman: "Vücudunu gıda ile besleyen şeklen pehlivan olur. 

Ruhunu Allah aş­kıyla dolduran gönülden evliya olur. Helal lokma ibadet ettirir, haram lokma ise kötü yola sevk ettirir. Sizin karnınız toksa, hüner başka açları da görmektir" buyururdu. 

Aşçı Yahya Baba Hazretleri, askerlerden arta kalan pirinç pilavını Tunca nehrine döker, onları da balıklara yedirirdi. Bir gün hazineden fazla pirinç aldı­ğı için pilavın her gün arttığını ve fazlasını nehre döktüğünü Padişah II. Bayezid'e ihbar ederler. 

Padişah da: "Yahya Baba! Bu yaptığın israf değil midir?" demesi üzerine, binlerce balık başını sudan çıkarıp:

"Sultanım! Devletin artığını bize çok mu görüyorsun? Senin devletinin ikramı sadece insanlara mıdır?" dediler. Aşçı Yahya Baba orada secdeye kapa­narak ruhunu teslim etti. Onun büyüklüğünü anlamayanlar yaptıklarına çok pişman oldular. 

Muhteşem bir cenaze merasimi ile külliyenin kuzey tara­fındaki bahçeye defnedildi.

Yüce Allah sırrını mukaddes ve mübarek kılsın.

Aşçı Yahya Baba tablosu, Sultan II. Bayezid Külliyesi’nde sergilenecek

Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü mezunu Gürkan Uygun’un tual üzerine yağlı boyayla yaptığı resmedildiği tablo, Edirne’deki Sultan II. Bayezid Külliyesi’nde sergilenecek.

Edirne’nin en çok ziyaret edilen noktalarından biri olan ve 2016 yılından bu yana UNESCO’nun ‘dünya kültür mirası geçici listesi’nde bulunan Sultan II. Bayezid Külliyesi’nin 15’inci yüzyılda aşçılığını yapan Aşçı Yahya Baba Hazretleri’nin balıkları besleme geleneği, yağlı boya tabloyla müze ziyaretçilerine anlatılacak.

Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü mezunu olan ve Hacettepe Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimine devam eden Güray Uygun, Trakya Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Erhan Tabakoğlu’nu ziyaret ederek Aşçı Yahya Baba’nın mevcudata pirinç verme âdetini resmettiği tablosunu takdim etti. 

Rektör Prof. Dr. Erhan Tabakoğlu, Aşçı Yahya Baba’nın mutfak tarihimizde Osmanlı medeniyetinin sadece insana değil her canlıya verdiği değerin güzel bir örneği olduğunu ifade ederek, “İmaret Müzesi’nin en önemli figürü olarak ön plana çıkan Aşçı Yahya Baba, genç sanatçımızın resmettiği tablo ile külliyemizdeki yerini almış olacak. Külliye için oldukça güzel ve tamamlayıcı olacak bu güzel tablo için Gürkan Uygun’a teşekkür ediyorum.” dedi.

Sanatçı Güray Uygun da 140’a 180 santimetre ölçülerinde tual üzerine yağlı boyayla yaptığı çalışmada, 500 yıl önce Aşçı Yahya Baba tarafından gerçekleştirilen mevcudatı pirinçle besleme adetini gözler önüne sermeye çalıştığını ifade ederek eserinin külliyede sergilenecek olmasından ötürü büyük mutluluk duyduğunu ifade etti.

Aşçı Yahya Baba 'nın En Meşhurların Son Sözleri Nelerdir?

Yahya Baba, II. Bâyezîd Hân zamanında, Edirne Bâyezid Külliyesi’nin Tekke Mutfak Kültüründe aşçılarından biridir... Arkadaşları hoşaf, kebap sebze, bakliyat pişirir. Ama onun ihtisası pilavdır. Mübârek işe girişti mi, ibadet ettiğini sanırsınız. Pirinçleri salevat getire getire ayıklar, yağını tekbirlerle eritir. Tuzunu Besmele ile, suyunu Fatihalarla salar. Zaman zaman gözünü yumar, enbiyayı, evliyayı aracı yapar, Allah’tan bereket arzular...

Onun pilavı herkese yeter, hatta artar. Ancak o tek pirinç tanesine bile kıyamaz; artanı Tunca Nehrine atar. Balıklar onun geleceği saati bilir, köprü başında toplanırlar. 

“Bu bir keramettir!” 

Kilerci, bakar pilav artıyor; pirinci aşçıya az vermeye başlar. Ama Yahya Baba bir kere bile “Bu prinç yeter mi?” demez. Kilerci şaşkındır. Her gün pirinç miktarını biraz daha kısar ama pilav azalmaz, aksine çoğalır. Yine herkes doyar, Tunca’nın balıkları bile nasibini alırlar. Kilerci, bunu izah edecek tek kelime bilir: 

“Bu bir keramet!” 

Çok dener ve emin olunca Pâdişaha çıkar. “Bu Yahya Baba boş bir adam değil Sultanım der, halbuki biz ona amele muamelesi yapıyoruz.” 

Bâyezîd-i Velî gönül ehlidir ve aşçı ile tanışmak ister. Kilerci ile bir plan yaparlar. O gün Yahya Baba’ya çok az, hatta gülünç denilecek kadar az pirinç verilir. O her zamanki gibi okur, âlemlerin Rabbi’nden Halil İbrahim bereketi diler. Pilavı çok lezzetli olur, üstelik kazanlara sığmaz. Yahya Baba artanları yine yüklenir, Tunca’nın yolunu tutar. Tam kepçeyi daldırıp balıklara atarken Padişah ortaya çıkar: 

-Ne oluyor bre, der! Yoksa devlet malını israf mı edersin? 

Artık sırrı ifşa olmuştur... 

Yahya Baba tutulur kalır. Ancak balıklar kafalarını sudan çıkarıp; 

-Ayıp olmuyor mu Sultanım, derler. Koca devletin artığını bize çok mu görüyorsun? 

Yahya Baba öylesine mahçup olur ki, anlatılamaz. Utancından secdeye kapanır, Allah’a sığınır. Bâyezîd-i Velî onun kalkmasını bekler, ama geçmiş ola. Çünkü sırrı ifşa olmuştur... 

Mübarek çoktan rûhunu teslim edip kavuşmuştur rahmet-i Rahmana...

Balıkların Dahi Hakkını Ayıran "Aşçı Yahya Baba" Kimdir?

Balıkların Dahi Hakkını Ayıran "Aşçı Yahya Baba" Kimdir?

Bereket timsali 'Aşçı Yahya Baba'nın' ritüeli her hafta gerçekleştirilecek

Sultan II. Bayezid Külliyesi mutfağından Aşçılık mesleği hakkında Aşçı Yahya Baba olarak bilinen ve bereketlendirdiği yemeklerinin artanıyla balıkları besleyen aşçının geleneği Trakya Üniversitesince sürdürülecek.

Edirne'de, Osmanlı döneminde yemeklerin kalanıyla Tunca Nehri'ndeki balıkları besleyen Aşçı Yahya Baba'nın ritüeli her hafta gerçekleştirilecek.

Osmanlı döneminin en önemli sağlık, eğitim ve sosyal dayanışma komplekslerinden sayılan Sultan II. Bayezid Külliyesi'nde bereketlendirdiği yemeklerinin artanıyla balıkları besleyen aşçının geleneği Trakya Üniversitesince sürdürülecek.

Trakya Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Erhan Tabakoğlu, yaptığı açıklamada, Mutfak tarihimizde 15. yüzyılda hekimlere, hastalara ve ihtiyaç sahiplerine yemek dağıtımı sonrası artan pilavları, külliye yanındaki Tunca Nehri'ne balıkları beslemek amacıyla dökmesiyle bilinen aşçıbaşı Aşçı Yahya Baba'nın aynı zaman da bir mutasavvıf olduğunu söyledi.

Aşçı Yahya Baba'nın, Osmanlı medeniyetinin sadece insanlara değil her canlıya verdiği değeri çok güzel ortaya koyduğunu ifade eden Rektör Tabakoğlu, Aşçı Yahya Baba efsanesini şöyle anlattı:

"Külliyenin hemen yanından nehir geçiyorsa balıkların da hakkı vardır' diyerek pişirdiği pilavlardan onlara ikram eder. Yahya Baba şikayet edilir ancak o bereketli elleriyle herkesi doyurmakla beraber balıkların hakkını yine ayırır. Yine şikayet edilir. 

Bu sefer padişah tebdili kıyafet ile geldiği nehir kenarında Yahya Baba'yı balıklara pilav atarken görür ve kızar. 'Devletin mülkünü zayi etmeye utanmazsın' der. Yahya Baba susar, o anda balıklar dile gelir. 'Hünkarım sizin mülkünüzde bizim hiç mi hakkımız yok' derler.

Padişah neye uğradığını şaşırır. Yahya Baba o anda 'sırrımız ayan oldu' der ve orada ruhunu teslim eder. İşte orada hemen duvarın dibinde yatmaktadır. Bize çok güzel bir şey öğretmiştir ve o öğrettiği güzelliği biz de yaşatacağız."

Tabakoğlu, geçen hafta Aşçı Yahya Baba'nın anısının da yaşatıldığı Trakya Üniversitesi İmaret Müzesi'nin, TBMM Başkanı Mustafa Şentop ve Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın eşi Emine Erdoğan tarafından açıldığını anımsatarak, Erdoğan'ın Aşçı Yahya Baba'nın ritüelini de canlandırdığını ifade etti.

Rektör Tabakoğlu, bu ritüelin gerçekleştiği günü bundan sonra her hafta devam ettireceklerini kaydetti.

Aşçı Yahya Baba Kimdir?

Aşçı Yahya Baba Hazretleri - Edirne

(d.? / ö.?)

Edirne velilerindendir. Doğum ve vefat tarihleri belli değildir. Hayatı hakkında kaynaklarda bilgi yoktur. On beşinci asırda yaşamıştır. Tunca kenarında, Sultan külliyesinde aşçıbaşılık yapardı. Pişirdiği güzel yemekleri yiyip, Yüce Allah'a şükreder "devma-ı devlet, nasib-i cennet" diye dua ederdi. 

Yemekten sonra sohbet ettiği zaman: "Vücudunu gıda ile besleyen şeklen pehlivan olur. Ruhunu Allah aş­kıyla dolduran gönülden evliya olur. Helal lokma ibadet ettirir, haram lokma ise kötü yola sevk ettirir. Sizin karnınız toksa, hüner başka açları da görmektir" buyururdu. Aşçı Yahya Baba Hazretleri, askerlerden arta kalan pirinç pilavını Tunca nehrine döker, onları da balıklara yedirirdi. 

Bir gün hazineden fazla pirinç aldı­ğı için pilavın her gün arttığını ve fazlasını nehre döktüğünü Padişah II. Bayezid'e ihbar ederler. Padişah da: "Yahya Baba! Bu yaptığın israf değil midir?" demesi üzerine, binlerce balık başını sudan çıkarıp: "Sultanım! Devletin artığını bize çok mu görüyorsun? Senin devletinin ikramı sadece insanlara mıdır?" dediler. Aşçı Yahya Baba orada secdeye kapa­narak ruhunu teslim etti. 

Onun büyüklüğünü anlamayanlar yaptıklarına çok pişman oldular. Muhteşem bir cenaze merasimi ile külliyenin kuzey tara­fındaki bahçeye defnedildi.

Yüce Allah sırrını mukaddes ve mübarek kılsın.

Aşçılık Camiasında En Güncel Aşçı Haberleri Nelerdir?

Aşçılık Camiasında En Güncel Aşçı Haberleri Nelerdir?  

Şeflerin Özel Yemek Tarifleri

Şeflerin Özel Yemek Tarifleri nelerdir? Şeflerin Özel Yemek Tariflerini nerede bulabilirim? Şeflerin Özel Yemek Tariflerinin bir listesini bulabiliriyim? Şefler nasıl yemek yapar? Şef yemeklerinin özellikleri nelerdir? Evimde Aşçılık Camiasındaki Şefler gibi yemek yapabilir miyim? En iyi şef yemekleri hangileridir? Şeflerin özel yemeklerinde hangi malzemeler kullanılır? Şeflerden yemek yapmasını nasıl öğrenirim?

Türk Mutfağı Yemek Arşivi...

Geleneksel Türk mutfağı yemeklerini biliyor musunuz? Yöresel mutfaklarımızda yapılan nefis yemek tarifleri internet üzerinde aradığınız oldu mu? Anadolu mutfağından ve Türk Mutfağı Yemek Arşivinden lezzetli fırın yemeklerini evinizde yapmak istediniz mi?  Şeflerin özel yemek tariflerine ulaşmak isteyip te keşke bir “yemek arşivi” olsaydı diye mutlaka...

En İyi Lezzetler

Bu gün sofraya en iyi yemeklerden Ne yapsam acaba, aksam yemeğine nefis zeytinyağlılardan Ne yapsam acaba, öğle yemeğine en iyi salatalardan Ne yapsam acaba, En İyi Lezzetlerden kahvaltıya en iyi kahvaltılıklardan Ne yapsam acaba, misafir sofrasına en iyi tatlılardan, en iyi pilavlardan, en iyi çorbalardan Ne yapsam acaba, Pazar kahvaltısına en iyi hamur isi tariflerinden, en iyi...

Aşçı Nedir? Aşçı olmak ya da olmamak; yemek yapmak ya da yapmamak. Tüketici olarak bir aşçıdan ne beklersiniz? Tabiki çok lezzetli yemekler pişirmesini… Ancak çoğu zaman tüketilen bazı çok “lezzetli” yemekler, o gecenizi hastanede geçirmenize sebep olabilir. Hatta daha da ötesi maalesef ki bazen uzun süreli tedavi...

Harika ve Nefis Patlıcan Yemekleri, Nefis Çorbalar, Nefis İştah Açıcılar, Nefis Zeytinyağlılar, Nefis Balık Yemekleri, Nefis Türk Mutfağı yemekleri, Nefis Yemek Tarifleri, Nefis Sebzeli Yemekler, Nefis Makarna Tarifleri, Modern Türk Mutfağı, Nefis Pilav Tarifleri, Nefis Hamur İşi Tarifleri, Osmanlı Kuvvet Macunları, Nefis Helva Tarifleri, Nefis Reçel Tarifleri, Nefis Sokak Lezzetleri, Anadolu Mutfağı yemekleri...

Aşçılık Mesleği Hakkında 

İyi bir aşçı olmak istiyorsan tüm sosyalliğini bitirip sadece mutfak ile ilişki kurmaktan başka bir şansın yok! Her aşçı adayının bir hayali vardır.  En İyi Aşçı Haberlerimiz arasında Kimisi yurt dışında iyi bir şefin Aşçılık Mesleği Hakkında ekibinide kendini geliştirmek ister, kimisi kendi restoranını açıp kendi menüsünü oluşturmak ister, kimisi bir otelin veya bir restoranın baş aşçısı olmak... Bu hayallerle kendi yollarını çizerler. 

Yemek Yarışmaları

Türkiye’deki yemek yarışmaları nelerdir? Türkiye’de yemek yarışmaları nerelerde yapılıyor? Türkiye’de hangi yemek yarışmaları vardır? En iyi yemek yarışması hangisidir? Gastronomide en iyi yemek yarışmalarına nasıl katılabilirim. Yemek yarışmasında nasıl derece alırım? Yemek yarismalari listesini nasil bulurum?

Mutfak Sanatları "Myo" Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü kimler için uygun? Gastronomi Ücretleri, Gastronomi ve Mutfak Sanatları tercih eden öğrenciler neler öğreniyor? Hangi üniversitelerde Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü var? Gastronomi Nedir? Gastronomi ve Mutfak Sanatları Hakkında Her Şey, Mutfak Sanatları Eğitimi Hakkında Merak Edilenler...

En iyi Zeytinyağlılar nasıl yapılır? Zeytinyağlı pişirirken nelere dikkat edilir? Zeytinyağlı pişirmenin püf noktaları nelerdir? Türk mutfağında en Zeytinyağlılar Yemekler hangileridir? Evinizde nefis Zeytinyağlı Yemekleri yapmak istermisiniz? En iyi Zeytinyağlılar nasıl pişirilir? Geleneksel Türk mutfağında Zeytinyağlı Yemekleri nelerdir? Zeytinyağlı Yemekleri kategorimizde Zeytinyağlı Yemekleri ile ilgili sorularınızın cevabini bulabilirsiniz. 

Tescilli Yemekler

Türk mutfağındaki Tescilli Yemekler hangileridir? Tescilli yemek ne demektir? Türkiye’deki tescilli yemeklerin özellikleri nelerdir? Yemek nasıl tescillenir? Yemek tescilletmenin önemi nedir? Yemeklerin tescillenebilmesi için neler yapılmalıdır? Yemekleri tescilletmenin faydaları nelerdir? Türk yemeklerinde Tescilli Yemekler nasıl tescil edilir? Türkiye'nin Lezzet Haritası...

En iyi salatalar nelerdir? Harika Salatalar nasıl yapılır? Lezzetli Salata Tarifleri ve püf noktaları nelerdir? Nefis Salatalar yapabilmek için nelere dikkat edilmelidir? Evinizde etli salatalar, tavuklu salatalar yapmak istermisiniz? Yöresel mutfaklarda yapılan klasik Salata Tariflerini biliyor musunuz? Türk aşçı haberleri olarak yemek arşivimizden ve şeflerimizin özel salata tariflerinden faydalanabilirsiniz. 

Mutfak Tarihimizden 

Osmanlı zamanında bilindiğinin aksine saraydaki balık o kadar önemliydi ki paşalar ve ağalar için sadece onlara özel boğazda balık avlayan balıkçılar vardır..! Osmanlı zamanında Mutfak Tarihimizden saraydaki paşalar ve ağalar için sadece kendilerine özel Uludağ’daki (keşiş daği) Göllerden alabalık tutup İstanbul’a getiren balıkçıları vardır. 17.yy..!

En iyi İştah Açıcılar nasıl yapılır? İştah Açıcı mezeler nelere dikkat edilir? İştah Açıcı yapmanın püf noktaları nelerdir? Türk mutfağında en iyi İştah Açıcı Yemekler hangileridir? Evinizde nefis İştah Açıcılar yapmak istermisiniz? En iyi İştah Açıcılar nasıl yapılır? Geleneksel Türk mutfağında İştah Açıcılar ve çeşitleri nelerdir? İştah Açıcılar kategorimizde ilgili sorularınızın cevabını bulabilirsiniz. 

Aşçı Dernek Federasyon Haberleri 

Türk Mutfağı aşçılarının son dakika haberleri, Aşçı Dernek Federasyon Haberlerinde aşçılık camiasında neler oluyor? Türk Mutfağını aşçı dernekleri tanıtabiliyor mu? şeflerinin mutfak ve aşçılık federasyonları ile çalışmaları, Türk Mutfağı şeflerinin asci derneklerine olan katkıları, Mutfakta siyaset olmasaydı bu camia da bu kadarpara döner miydi, bu kadar kavga, fikir ayrılığı  olur muydu? 

Geleneksel Türk mutfağında hangi sebzeli yemekler vardır? Sebzeli yemekler nasıl yapılır? Ege mutfağında bulunan ot yemeklerini biliyor musunuz? Evinizde Muğla yemek kültüründen ot yemekleri yapmak istermisiniz? Türk mutfağında nefis ve lezzetli sebze yemekleri tariflerini bu kategorimizde bulabilirsiniz…

Türk Mutfağı Şefleri ; Osmanlı Mutfağı ve Türk Mutfağına Hizmet Politikamızdır ; Yüzyılımızda ülkeler, sahip oldukları tarihi kültür değerleri , medeniyetleri, teknolojik ve ekonomik güçlerinin yanında Türk Mutfağı Şefleri ve mutfak kültürleri ile de değerlendirilmektedir. Günde 3 öğün yemek yiyen bir insan ve insanlar Dünyada artık farklılıklar aramaya başlamışlardır. Bizim mutfağımız...

Geleneksel Türk mutfağında köfte nasıl yapılır? En iyi köftelerde hangi malzemeler kullanılır? Evde köfte yaparken nelere dikkat edilir? Türk mutfağında en iyi köfte tarifleri hangileridir?  Köfte kıymasında hangi baharatlar kullanılır?

Geleneksel Türk mutfağında yumurtalı yemekler nelerdir? Anadolu mutfağında yumurtalı yemekler nasıl yapılır? Modern Türk mutfağında şeflerimizin özel yumurtalı yemekler tariflerini öğrenmek istermisiniz? Evinizde yumurtalı yemeklerden hangilerini yapmak isterdiniz? Osmanlı saray mutfağında da padişahlar tarafından tercih edilen ve çok önemli bir yeri olan yumurtalı yemekler..

Aşçılık mesleğine faydalı bazı ana haber kategorilerimizden "sadece bazıları" aşağıdaki gibidir. İstediğiniz başlıklara tıklayarak haber detaylarının zenginliklerini görebilirsiniz. Türk asci haberleri sizlerle yaşıyor…

1. Aşçılık Eğitimleri
2. Türk Mutfağı Şefleri
3. Fuar Ve Festivaller
4. Aşçı Dernek Federasyon
5. Mutfak Tarihimizden
6. Tescilli Yemekler
7. Mutfak Sanatları "Myo"
8. Yemek Yarışmaları
9. Aşçılık Mesleği Hakkında
10. En İyi Lezzetler
11. Türk Mutfağı Yemek Arşivi
12. Şeflerin Özel Yemek Tarifleri
13. Anadolu Mutfağı
14. Türk Mutfağı
15. Antep Mutfağı
16. Muğla Yemekleri
17. Osmanlı Saray Mutfağı
18. Osmanlı Şerbetleri
19. Osmanlı Ve Türk Tatlıları
20. Sokak Lezzetleri
21. Kebab Tarifleri
22. Yöresel Mutfaklar
23. Modern Türk Mutfağı
24. Osmanlı Kuvvet Macunları
25. En İyi Çorbalar
26. Tavuk Yemekleri
27. Balık Yemekleri
28. Yumurtalı Yemekler
29. Köfte Tarifleri
30. Sebzeli Yemekler
31. İştah Açıcılar
32. Salata Tarifleri
33. Makarna Tarifleri
34. Zeytinyağlılar
35. Patlıcan Yemekleri
36. Yemek Tarifleri
37. Mücver Tarifleri
38. Pilav Tarifleri
39. Etli Yemekler
40. Hamur İşi Tarifleri
41. İftar Ve Sahur Menüleri
42. Reçel Tarifleri
43. Dolma Ve Sarma Tarifleri
44. Helva Tarifleri
45. Kek Ve Kurabiye Tarifleri
46. Turşu Tarifleri
47. Organik Mutfak Ürünleri
48. Organik Hayvancılık
49. Turizm Haberleri
50. Sağlık Ve Yaşam
51. Gastronomi Haritamız
52. Gezilecek Yerler
53. Gastronomi Haberleri
54. Gastronomi Turizmi
55. Coğrafi İşaretler
56. Girişimci Kadınlarımız
57. Gastronomi Araştırmaları
58. Faydaları Nelerdir?
59. Nedir?
60. Nasıl Yapılır?
61. Nasıl Temizlenir?
62. Nasıl Pişirilir?
63. Özellikleri Nelerdir?
64. Çeşitleri Nelerdir?
65. Neden?
66. Püf Noktası Nelerdir?
67. Zararları Nelerdir?

Türk Aşçı Haberleri Olarak "Felsefemiz" Bilgi paylaştıkça güzeldir....